Jak dobrać długość płaszcza do wzrostu

Poziomy dół płaszcza jest najsilniejszą linią w całej stylizacji i wzrok idzie do niej pierwszy. Miejsce, w którym się kończy, dzieli sylwetkę — i to ta proporcja, a nie sama długość w centymetrach, decyduje o efekcie.

Dlatego ten sam płaszcz o długości stu piętnastu centymetrów wygląda inaczej przy wzroście stu sześćdziesięciu i stu siedemdziesięciu pięciu. Metka podaje centymetry, lustro pokazuje proporcję.

Nad kolanem, dwa do pięciu centymetrów: wydłuża nogę najbardziej i sprawdza się przy każdym wzroście. To najbezpieczniejsza długość, jeśli kupujesz pierwszy płaszcz i nie chcesz eksperymentować.

W połowie łydki: linia klasyczna, dobrze wygląda z butem na płaskim i na obcasie. Wymaga trochę wzrostu — poniżej stu sześćdziesięciu potrafi skracać, chyba że płaszcz jest wąski i rozpięty.

Do kostki: wydłuża, jeśli płaszcz jest prosty i niezbyt szeroki. Przy kroju rozkloszowanym i niskim wzroście działa odwrotnie, bo szerokość przy dole przeważa nad długością linii.

Dokładnie na kolanie. To najszersze miejsce nogi w widoku z przodu i przecięcie akurat tam skraca nogę optycznie bardziej niż jakakolwiek inna długość.

Podobnie w najszerszym punkcie łydki. Zasada jest jedna i łatwa do zapamiętania: dół płaszcza ma kończyć się tam, gdzie noga jest węższa, nie tam, gdzie jest najszersza.

Skrócenie płaszcza wełnianego to przeróbka wykonalna, ale nie zawsze opłacalna. Jeśli dół ma podszewkę wszytą i rozcięcie z tyłu, krawiec musi rozebrać oba — koszt rośnie wtedy do kilkuset złotych.

Zanim oddasz do przeróbki, sprawdź efekt paskiem. Płaszcz przewiązany w talii podnosi linię wzroku i przy nadmiarze pięciu centymetrów często rozwiązuje problem bez nożyczek.

Przy zakupie przez internet zmierz swój ulubiony płaszcz od szwu ramienia do dołu i porównaj tę liczbę z tabelą. To jedyny wymiar, który da się porównać między markami bez przymierzania.