Jak dobrać marynarkę do ramion

Szew łączący rękaw z korpusem powinien wypadać dokładnie na kości, którą wyczujesz palcem na szczycie ramienia. Nie centymetr dalej, nie centymetr bliżej. To jedyny wymiar marynarki, którego krawiec nie poprawi bez rozebrania jej na części i złożenia od nowa — a taka przeróbka kosztuje zwykle więcej niż sama marynarka.

Wszystko inne da się przesunąć. Rękawy skraca się od mankietu, boki zwęża, długość podcina. Dlatego kupując, patrz najpierw na ramię, a dopiero potem na to, czy rozmiar zgadza się z metką.

Stań bokiem i opuść ręce swobodnie. Szew ma tworzyć czystą pionową linię z boczną krawędzią ramienia. Jeśli materiał zwisa poniżej kości i tworzy załamanie, marynarka jest za szeroka. Jeśli szew wchodzi na ramię i ciągnie przy podniesieniu ręki, jest za wąska.

Potem zapnij górny guzik i skrzyżuj ramiona przed sobą. Powinno dać się to zrobić bez uczucia, że plecy zaraz pękną. Lekkie naprężenie na łopatkach jest normalne, blokada ruchu nie jest.

Na koniec podnieś obie ręce w bok do poziomu. Jeśli razem z nimi podnosi się cały przód marynarki, pacha jest wycięta za nisko — to kwestia konstrukcji, nie rozmiaru, i wyższy numer jej nie naprawi.

Marynarka z usztywnionym ramieniem trzyma linię sama z siebie i wybacza mniej: jeśli watolina wypada obok Twojej kości, widać to od razu. Miękkie ramię, bez poduszki i często bez podszewki, układa się na sylwetce i toleruje kilka milimetrów rozjazdu.

Przy pierwszej marynarce w szafie bezpieczniejszy jest wariant miękki. Nosi się go rozpięty na T-shircie i zapięty do spodni, a przy pomyłce w rozmiarze wygląda na zamierzony luz, a nie na cudzą rzecz.

Długości rękawa. Ma odsłaniać centymetr do dwóch mankietu koszuli, ale to przeróbka za kilkadziesiąt złotych i nie ma sensu odrzucać przez nią dobrze leżącej marynarki.

Talii. Zwężenie boków jest najprostszą poprawką, jaką zna krawiectwo. Jeśli ramię siedzi, a w pasie jest luźno — kupuj i popraw.

Tego, jak marynarka wygląda zapięta na wszystkie guziki. Dolnego guzika w marynarce jednorzędowej nie zapina się nigdy; został z czasów, gdy noszono ją w siodle, i dziś służy wyłącznie temu, żeby pola przodu ładnie się rozchodziły.