Jak dobrać sukienkę do sylwetki bez przymierzania dwudziestu

Podział na gruszki, jabłka i klepsydry ma tę wadę, że większość osób nie mieści się jednoznacznie w żadnej kategorii, a ta sama etykieta obejmuje figury różniące się o dziesięć centymetrów w kluczowym miejscu.

Praktyczniej jest znać trzy własne liczby i wiedzieć, która z nich jest największa. Reszta wynika sama.

Biust w najszerszym miejscu, talia w najwęższym, biodra w najszerszym. Mierz w bieliźnie, taśmą przylegającą do ciała, ale bez ściskania. Zapisz te liczby w telefonie — będziesz ich używać przy każdym zakupie przez internet.

Do tego jeden pomiar, o którym prawie nikt nie pamięta: od szwu ramienia do talii. To on decyduje, czy zaznaczona talia sukienki wypadnie na Twojej talii, czy pięć centymetrów wyżej — a przy sukienkach z gumą albo szwem w pasie to różnica między „leży” a „nie leży”.

Sukienka wygląda dobrze, gdy jej najwęższy punkt pokrywa się z Twoim. Jeśli talia jest najwęższą z trzech liczb — kroje z zaznaczoną talią. Jeśli różnica między talią a biodrami jest niewielka — kroje proste, które nie próbują zaznaczać czegoś, czego nie ma.

Odwrotnie też działa: krój ołówkowy przy dużej różnicy talia–biodra podkreśli ją mocniej, a rozkloszowany od talii ukryje wszystko poniżej. Żaden z tych efektów nie jest lepszy — chodzi tylko o to, żeby wybrać go świadomie.

Porównuj tabelę rozmiarów z własnymi liczbami, nie z rozmiarem, który zwykle nosisz. Rozmiar czterdzieści u dwóch producentów potrafi różnić się o sześć centymetrów w biuście, a tabela jest jedyną rzeczą, którą da się sprawdzić przed zamówieniem.

Gdy dwie liczby wskazują różne rozmiary, wybieraj według tej większej i licz się z przeróbką w węższym miejscu. Zwężenie jest tanie, poszerzenie zwykle niemożliwe — w szwach rzadko zostaje zapas.

Przy sukienkach z domieszką elastanu wybieraj rozmiar wyjściowy; przy tkaninach bez rozciągliwości, jak len czy sztywna bawełna, rozważ jeden większy, zwłaszcza jeśli krój jest dopasowany.