Jak przechowywać swetry między sezonami

Dzianina nie ma własnej sztywności — trzyma kształt tylko dzięki temu, że oczka są w równowadze. Powieszona na wieszaku przez pół roku wydłuża się pod własnym ciężarem w ramionach i w dole, i to jest trwałe.

Składaj wzdłuż, rękawy do środka, i układaj najwyżej po cztery jeden na drugim. Wyższy stos zgniata dolne swetry na tyle, że po sezonie zostają w nich zagniecenia trudne do rozprostowania.

Mole nie zjadają wełny dla samej wełny — ciągną je resztki potu, tłuszczu ze skóry i okruchów jedzenia. Sweter noszony trzy razy i schowany bez prania jest dla nich znacznie atrakcyjniejszy niż ten sam sweter wyprany.

Dlatego pranie przed schowaniem jest ważniejsze niż jakikolwiek środek odstraszający. Lawenda i drewno cedrowe pomagają, ale działają na dorosłe ćmy, a szkody robią larwy, które są już w materiale.

Foliowy worek i próżniowy pokrowiec zatrzymują wilgoć przy materiale. W ciemnej szafie, przez pół roku, daje to warunki dla pleśni i zapach, którego nie da się usunąć jednym praniem.

Bawełniany pokrowiec albo kartonowe pudło z przekładkami z bibuły przepuszczają powietrze i chronią przed kurzem. Worek próżniowy ma sens wyłącznie przy krótkim przewożeniu, nie przy przechowywaniu.

Miejsce: suche i ciemne. Nie piwnica, nie strych bez izolacji, nie szafa przy ścianie zewnętrznej, na której zbiera się kondensacja.

Rozłóż sweter na płasko na dobę, zanim go założysz. Zagniecenia z przechowywania rozejdą się same, bez prasowania, które przy dzianinie i tak jest ryzykowne.

Jeśli został zapach szafy, powieś na godzinę w łazience po prysznicu. Para wodna usuwa go skuteczniej niż pranie i bez ryzyka dla kształtu.