Kurtka przejściowa — czego naprawdę potrzebujesz na wiosnę

Wiosna i jesień nie mają jednej temperatury. Wychodzisz przy ośmiu stopniach, wracasz przy dziewiętnastu, a po drodze pada przez kwadrans. Kurtka przejściowa nie ma być ciepła — ma być regulowalna.

Dlatego najgorszym wyborem jest kurtka pikowana z cienką warstwą wypełnienia. Grzeje za mało na chłodny poranek i za dużo na południe, a nie da się jej dostosować niczym poza rozpięciem.

Wiatroszczelność. Osiemdziesiąt procent uczucia zimna wiosną bierze się z wiatru, nie z temperatury. Gęsto tkana bawełna, mikrofibra albo lekka membrana zatrzymują go w całości i to wystarczy do jakichś dziesięciu stopni bez żadnego wypełnienia.

Miejsce na warstwę pod spodem. Kurtka przejściowa ma mieścić sweter, a nie tylko koszulkę. Jeśli w sklepie leży idealnie na T-shirt, w kwietniu będzie za ciasna dokładnie wtedy, gdy będzie potrzebna.

Kaptur albo kołnierz stójka. Kwadrans deszczu bez kaptura oznacza mokre włosy na resztę dnia; kołnierz, który da się postawić, robi połowę tej roboty przy wietrze.

Bawełna z domieszką poliestru albo poliamidu: oddycha, nie szeleści, znosi pralkę i po deszczu schnie w godzinę. Najbezpieczniejszy wybór na polską wiosnę.

Poliester z powłoką wodoodporną: lżejszy, mniej przewiewny, ale przy dłuższym deszczu wygrywa jednoznacznie. Warto sprawdzić, czy da się go prać w domu — część powłok znosi tylko przecieranie.

Skóra i ekoskóra: doskonale trzymają wiatr, kiepsko oddychają. Sprawdzają się w kwietniu wieczorem, gorzej w ciepłe południe.

Kurtki bez żadnego zapięcia pod szyją. Zapięta do końca jest kurtką na chłód, rozpięta kurtką na ciepło; bez tego wyboru zostaje jedna pogoda.

Rzeczy z podszewką pikowaną wszytą na stałe. Wygląda jak wszechstronność, działa jak kurtka zimowa, której nie da się odchudzić.

Bardzo jasnych kolorów przy codziennym dojeździe. To akurat nie kwestia mody: kurtka przejściowa zbiera z ulicy więcej brudu niż zimowa, bo nosi się ją w deszcz i w błoto pośniegowe, a pierze rzadziej niż sweter.