Pilling — skąd się biorą kulki na swetrze i jak je usunąć

Każda przędza składa się z włókien o różnej długości, skręconych razem. Te krótsze mają luźny koniec, który przy tarciu wysuwa się na powierzchnię, plącze z sąsiednimi i tworzy kulkę. To zjawisko nazywa się pillingiem.

Pojawia się dokładnie tam, gdzie coś się o coś ociera: pod pachami, na bokach, na wewnętrznej stronie rękawa przy pasku torebki, na plecach pod plecakiem. Rozkład kulek na swetrze to mapa Twoich codziennych ruchów.

Nie w prosty sposób. Pillingują się zarówno tanie akryle, jak i drogi kaszmir — ten drugi nawet chętniej, bo jego włókna są krótsze i delikatniejsze. Przędza z długich włókien czesanych mechaci się mniej, ale kosztuje więcej i jest rzadsza.

Różnica jest w tym, co dzieje się dalej. W dobrej dzianinie krótkie włókna wychodzą raz i po kilku usunięciach kulki przestają się tworzyć. W taniej syntetycznej włókna są mocne i nie odrywają się, więc kulki trzymają się materiału i wracają w nieskończoność.

Maszynka do swetrów z siateczką i regulacją wysokości ostrza to najlepsze narzędzie — kosztuje kilkadziesiąt złotych i robi robotę w kilka minut. Pracuj na sucho, na płasko rozłożonym swetrze, bez dociskania.

Kamień pumeksowy do dzianin działa podobnie i jest łagodniejszy, ale wolniejszy. Sprawdza się przy delikatnym kaszmirze, gdzie ostrze maszynki bywa zbyt agresywne.

Czego nie używać: brzytwy, żyletki i nożyczek. Przy dzianinie o luźnym splocie łatwo przeciąć nitkę nośną, a wtedy z jednej kulki robi się dziura, która rośnie z każdym noszeniem.

Pierz na lewej stronie i w woreczku. Większość tarcia w cyklu prania przypada na powierzchnię zewnętrzną, więc odwrócenie swetra przenosi je na stronę, której nie widać.

Unikaj suszarki bębnowej — to najintensywniejsze tarcie, jakie sweter może spotkać.

Rób pauzę między noszeniem. Włókna wracają do ułożenia po kilkunastu godzinach odpoczynku, a sweter noszony dwa dni z rzędu mechaci się wyraźnie szybciej.