Płaszcz czy kurtka — co na jaką pogodę

Płaszcz jest zwykle jednowarstwowy: tkanina i podszewka. Grzeje gęstością materiału i długością, a jego przewagą jest to, że nie krępuje ruchu i wygląda formalnie.

Kurtka ma warstwę wypełnienia między wierzchem a podszewką. Grzeje uwięzionym powietrzem, więc przy tej samej wadze daje więcej ciepła — kosztem objętości i mniej formalnego wyglądu.

Od dwunastu do pięciu stopni: płaszcz wełniany albo lekka kurtka przejściowa. W tym zakresie wygrywa to, co da się rozpiąć w autobusie.

Od pięciu do zera: płaszcz z warstwą pod spodem albo kurtka pikowana. Wełna nadal daje radę, jeśli nie wieje.

Poniżej zera i przy wietrze: kurtka. Płaszcz przepuszcza wiatr przez tkaninę, a wiatr zabiera ciepło szybciej niż sam mróz — to ta różnica między „zimno” a „przeszywa”.

Polska zima jest częściej mokra niż mroźna, a to zmienia ranking. Wełna zmoknięta grzeje jeszcze nieźle, ale schnie dobę. Puch zmoknięty nie grzeje prawie wcale. Wypełnienie syntetyczne działa mokre i schnie przez noc.

Jeśli codziennie stoisz na przystanku, to nie temperatura jest problemem, tylko dwadzieścia minut bezruchu w wilgoci. Wtedy kurtka z kapturem bije płaszcz niezależnie od tego, co pokazuje termometr.

Gdy większość dnia spędzasz w środku, a na zewnątrz jesteś po dziesięć minut. Wtedy liczy się to, że płaszcz nie robi z Ciebie kokonu w ogrzewanym biurze i wygląda dobrze na oparciu krzesła.

Gdy stroj wymaga rejestru formalnego. Kurtka pikowana na garsonkę to zestawienie, które da się obronić raz na jakiś czas, ale nie codziennie.

Najbezpieczniejszy układ na polską zimę to jedno i drugie: płaszcz na dni suche i formalne, kurtka na resztę. Jeśli budżet pozwala na jedną rzecz, wybierz tę, którą będziesz nosić częściej — czyli zwykle kurtkę.